art4d : theBlog

เรารู้สึกเสียใจมาก กับเรื่องราวทั้งหมดที่เหมือนจะดีงาม แต่มันก็เป็นเหมือนกับที่ลึกๆในใจเราคิดไว้อยู่แล้ว คือเธอ ที่จะเปลี่ยนไป ท้ายสุด เราก็จะไม่ได้คุยกัน และต่างก็เลือนหายไปจากความทรงจำของทั้งคู่ แต่เราไม่ ไม่จริงๆ เราไม่ชอบพูด เราไม่อยากให้เธอคิดว่าเราแก้ตัว ถึงเราจะเด็กมาก แต่เราก็มีเหตุและผลเสมอในการเลือก การตัดสินใจ แม้ว่ามันจะไม่ได้ถูกเอ่ยออกมา เรารักเธอ ถึงเธออาจจะคิดว่าเรา fake ใส่ไป ทั้งหมด เราก็ยอม เราคงผิดที่ไม่ไปเจอเธอ แต่เราจะรู้สึกผิดกว่า ถ้าเธอเจอเราแล้วไม่ถูกใจ หน้าตาเราไม่ได้ดีเลิศ เป็นแค่เด็ก16 หน้าเขรอะๆ แต่เธอมีหน้ามีตาในสังคมศิลปะของเธอ ทุกอย่างมันดีมาก เหมือนภาพวาดที่อยู่ในกรอบสวยหรู แต่ไม่อยากทำให้มันแย่ เราพยามแล้ว อยากบอกสิ่งเดียวที่คิดไว้คือ ไม่ว่าจะเกิดอะไร ยืนยันว่าสิ่งเดียวที่ขอคือการได้คุยและรู้จักเธอตลอดไป เธอเป็นเหมือนของขวัญในทุกๆวันของเรา เป็นเหมือนซันตาคอสในทุกๆคืน เป็นเหมือนหมอดูไพ่ยิปซี เป็นเหมือนลูกโลก เธอเป็นอยู่หลายอย่างเท่าที่จะคิดให้เป็น แต่เธอเป็นไม่ได้ทั้งหมด แต่ควบคุมความรู้สึกเราได้ แม้เธออาจะคิดว่าไม่ ที่เธอตัดสินมันด้วยการที่ให้ออกไปเจอเธอ แต่เราตัดสินที่ความรู้สึกของเราทั้งหมดต่างหาก รู้ ว่าเอเป็นผู้ใหญ่มาก ต้องการจะจริงจัง เราโชคดีที่มีเธอที่ห่างไกล มาสนใจในตัวเรา เด็กไม่รู้เรื่องราวอะไรเท่าไหร่(เมื่อเทียบกับเธอ) แต่เธอก็ให้ความสำคัญกับเราในขีดจำกัดนึง โดยที่มันไม่ใช่เรื่อง ถึงตอนนี้เอก็เปลี่ยนไปแล้ว ไม่สิ ไม่ชั่ยตอนนี้ ต้องบอกว่า อาทิดนึงได้แล้ว สำหรับพี่สา เธอกับเขาสุดท้ายก็คงจะลงเอยกัน ตามที่เราได้เคยบกเธอไว้ว่ามันต้องเป็นแบบนี้แน่ ขอบคุณที่เอเกือบเคยมีใจให้เรา เคยสนใจในตัวเรา เรารู้ดีว่าเราไม่เหมาะกับเธอ เธอคุยกับเค้าต่อไปเถอะ เราอยู่ได่ ที่ผ่านมาเราร้องไห้ทรมานแค่ไหนเราทนได้ เพราะตอนนี้เราพอรู้และเข้าใจแล้วว่า เธอกับพี่สาไปกันถึงไหน ถ้าไม่มีพี่สาเราก็คงจะเสียใจตัดความรู้สึกดีดีออกไปไม่ได้สักที ยอมรับว่าเศร้ามาก เธออยากทำให้เราแตะแอลกอฮอลอีกครั้งอีกหน เราไม่ใช่นักศิลปะ เราไม่ใช่คนที่มีเหตุผลสูงส่ง เราไม่ใช่เราที่ควบคุมความรู้สึกเธอได้ทั้งหมด เราไม่ใช่คนที่เธอควรจะหันมาสนใจความรูสึก เธอไม่จำเป็น เวลานี้เธอหันหลังให้กับชีวิตเราแล้ว พร้อมๆกันกับการหันหน้าเข้าผู้หญิงอีก1คน ที่เธอกำลังจะเลือก แท้ที่จริงแล้วเราไม่ใช่คู่แข่งเลย เธอเป็นผู้หญิงที่ถูกเลือกซึ่งเอก็แค่สับสนในตัวเองเท่านั้น มันอาจจะเป็นแค่ช่วงเวลาเล็กๆ แต่เธอเป็นของขวัญที่ใช้เงินซื้อไม่ได้เลยจริงๆ ตีค่าเป็นสิ่งของอะไรไม่ได้ทั้งนั้น ใจจริงเราอยากให้เธอได้คนที่ดีที่สุดอยู่แล้ว เพียงแค่รู้ว่าต้องเสียใจแค่ไหน พี่สาให้เธอได้ทุกอย่าง ไม่เว้นแม้การเจอหน้ากันที่เราให้เธอไม่ได้ ถูกแล้วที่เธอมองข้ามความรู้สึกของเราไป ถูกแล้วที่เธอใส่ใจใครอีกคนมากกว่า เราอยากให้คำคำนึง แต่มันคงไม่ดี ขอพูดแทนนัยความหมายเดียวกันต่างคำออกไปนะ เราเห็นสุขภาพของเธอเป็นสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดในตัวเอ ไม่ใช่ชีวิตงาน เราไม่ใช่เธอ ไม่ใช่นักศิลปะ ไม่ใช่รูปวาด และไม่ใช่นักโทษในห้องแสดงงานของใครทั้งนั้น เธอมีอิสระ และอิสะนั้นเป็นอิสระที่ติดตัวเธอมาตั้งแต่เอมีตัวตน ไม่มีวันจะอุทิศมันให้ศิลปะได้ ไม่มีวัน ชีวิตเธอสำคัญที่สุด ศิลปะผลิตชีวิตเธอขึ้นมดทดแทนไม่ได้ แต่เธอสามารถผลิตงานศิลปะออกมาได้เสมอแม้เธอยังมีชีวิตอยู่ สุดท้ายวันนี้ ขอให้เธอเป็นเรื่องราวของเรานะ..

This blog was posted on Saturday, October 7th, 2006 at 2:05 under category Design. Follow this blog using RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.