ศิวิไลซ์แต่ไม่สนุก (3) Red Dot is dead already.
อาคารสีแดงสดขนาดใหญ่ ที่เคยเป็นสำนักงานควบคุมจราจรของเมือง ถูกเปลี่ยนให้เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งการออกแบบ Red Dot Design Museum. ภายใต้ชื่อ Red Dot ได้สร้างกิจกรรม และผลงานออกสู่สาธารณะเป็นระยะๆ ถึงขนาดมีการตั้งรางวัล Red Dot Design Award ให้กับผลิตภัณฑ์ที่มีดีไซน์โดดเด่นในทุกปี ในตัวอาคาร แบ่งพื้นที่เป็นส่วนพิพิธภัณฑ์จัดแสดง ทั้งถาวรและชั่วคราว ส่วนร้านอาหาร ร้านกาแฟ สำนักงาน และแบ่งพื้นที่ให้โรงเรียนสอนศิลปะในหลายๆ แขนง เพื่อสร้างให้เป็นที่รวมตัว ของกิจกรรมแห่งการสร้างสรรค์ เสริมให้เป็นสังคมแห่งการออกแบบ
เราเข้าไปชมนิทรรศการเสียค่าผ่านประตู 3 sgd (ใช้นามบัตรลดราคาจาก 5 sgd) พนักงานชาวอินเดียยิ้มต้อนรับ และให้ข้อมูลว่า เราสามารถถ่ายภาพได้ทุกมุมตามที่เราต้องการ งานที่โชว์เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับรางวัล Red Dot Design Award ประจำปี 2007 (ไฮไลท์ของงาน) พื้นที่ที่เหลือจัดสรร แสดงผลิตภัณฑ์ที่รับรางวัลในปี 2006 และแสดงผลงาน conceptual design ที่เป็นกิจกรรมหลักของทาง red dot โดยรวมบรรยากาศภายใน สามารถให้ความรู้ และกระตุ้นความสนใจการออกแบบได้พอควร แต่เกิดความสงสัยในใจ เมื่อพี่ที่รู้จักท่านหนึ่งให้ความคิดเห็นกับ Red Dot แห่งนี้ได้ตายไปแล้ว พี่ท่านนั้นเป็นอาจารย์สอนกราฟฟิคดีไซน์แห่งสิงค์โปร์เทคโนโลยี เมื่อมีการจัดแสดงผลงานนักศึกษา กลับไม่เลือกสถานที่นี้เป็นที่แสดงผลงาน เพราะเธอให้ความเห็นว่า ไม่มีผู้คนมาชมอย่างแน่นอน เธอกลับนำผลงานออกแสดงที่ Harbor Front Plaza ห้างสรรพสินค้าที่มีคนคับคั่งตลอดเวลา … มันเกิดอะไรขึ้น กับสังคมการออกแบบ ทั้งที่เมืองทุนนิยมแห่งนี้ น่าจะเป็นขุมคลังความคิดสร้างสรรค์…
หรืออาจเป็นเพราะผู้คนที่มีรสนิยมจำกัด… ต้องเรียกว่าผู้คนมีรสนิยมการบริโภคตามกระแสสังคมสำเร็จรูป ทุกอย่างที่ผ่านการคิด การผลิต การโฆษณา และการตลาด เสร็จสรรพ ถึงจะยอมรับว่าดี อาจเพราะจุดนี้ทำให้มองเห็นว่า ที่จริงแล้ว สังคมทุนนิยมนี้ เป็นผู้บริโภคที่ดีต่างห่าง แต่ไม่ใช่ผู้สร้างสรรค์ที่ดี ไม่น่าแปลกอะไรที่ Red Dot Museum ถึงได้เงียบเป็นป่าช้า
เดินดูนิทรรศการ ทำให้นึกถึงนิทรรศการการออกแบบที่บ้านเรา ในจุดประสงค์ที่คล้ายกันของการสร้างสังคมการออกแบบ กลับเห็นบรรยากาศที่คึกคักกว่า ถึงแม้ว่ายังอยู่ในวงจำกัดก็ตาม
เราเดินออกจากห้องแสดง ก็ต้องตกใจอย่างแรง เพราะความเงียบเราสะดุดนัยน์ตาขาวๆ กลอกกลิ้งไปมาในความมืด… อ้าวสายตา ของพี่พนักงานชาวอินเดียนั้นเอง เธอโชว์ฟันขาวๆ ในรอยยิ้มของเธอ “Thank you for visiting us… Good bye”
