art4d : theBlog

ผู้ที่ใช้คอมพิวเตอร์เป็นประจำ คงหนีคีย์บอร์ดไปไม่พ้น ไม่ว่ามีอุปกรณ์อินพุทชนิดใหน ไฮเทคแค่ไหน ใช้ง่ายแค่ไหนก็ตาม แต่ที่เรายังไม่สามารถปลดออกไปได้ ก็คือ คีย์บอร์ดนี่เอง แต่คีย์บอร์ดมีข้อเสียที่สำคัญอยู่ คือแต่ละคีย์ จะต้องมีตัวอักษร สกรีนติดไว้ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ไม่ว่าเราจะใช้โปรแกรมอะไรก็ตาม เช่นใช้โปรแกรมตกแต่งภาพ ที่ต้องใช้คีย์ลัด เพื่อช่วยในการเรียกเครื่องมือต่างๆ มาใช้ได้อย่างรวดเร็ว เราก็ต้องจำตัวอักษร ที่ใช้เป็นคีย์ลัดนั้นเอาเอง หรือการเล่นเกมส์ อย่าง quake ก็มีคีย์ที่ต้องใช้มากมาย ทั้งเดินหน้า ถอยหลัง กระโดด เปลี่ยนอาวุธ ฯลฯ บางที ก็มีกดพลาดเหมือนกัน มีผลถึงกับ ตาย(ในเกมส์) ไปเลยก็มี ถ้าหากมีคีย์บอร์ด ที่สามารถเปลี่ยนตัวอักษรตายตัว ให้กลายเป็นตัวอักษรภาษาอื่น หรือเป็นไอคอนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับโปรแกรมที่ใช้ หรือเกมส์ที่เราจะเล่น ก็น่าจะดีไม่น้อย read more »

ผนังเป็นส่วนประกอบที่สำคัญ ของงานสถาปัตยกรรมภายใน เพราะนอกจากจะเป็น ตัวกำหนดขอบเขตขอบพื้นที่แล้ว ผนังจะเป็นส่วนที่มองเห็นได้ชัดเจน และช่วยสร้างบรรยากาศให้กับงานได้อย่างดี และเราก็มักจะต้องการสร้างความน่าสนใจ ให้กับผนัง มากกว่าที่มันเป็นอยู่

งานศิลปะจึงมักเป็นคำตอบ เพราะงานศิลปะช่วยทำให้ผืนผนังที่ว่างเปล่า ดูมีเรื่องราวน่าสนใจมากขึ้น ตัวอย่างของการทำให้ผนังดูน่าสนใจ ดูตื่นเต้นขึ้นมา เป็นไปได้ตั้งแต่การใช้วัสดุปิดผิวผนังหลากชนิด ทั้งที่มีพื้นผิวขรุขระ อย่างหินประเภทต่างๆ ผนังไม้ หรือพื้นผิวเรียบมันของวัสดุอย่างกระจก ที่สามารถเลือกความทึบหรือโปร่งแสงได้ตามต้องการ ไม่ว่าจะเรียบหรือขรุขระ ทึบหรือโปร่ง มีสีสดใสหรือเป็นสีแบบโมโนโทน read more »

“ต่อมสามัญสำนึก” ชำรุด

เคยฉุนขาดไหมครับ เวลาขับรถไปเจออะไรน่าประหวั่นใจ แล้วทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าข่มใจ หรือโทษฟ้า โทษดวงดาว หรือดวงชะตาของเราเอง

ผมกำลังเจออยู่ครับ ทุกวันนี้ที่ถนนพญาไท ตรงเกาะกลางเสาต่อหม้อของรถไฟฟ้า บริเวณแยกพญาไทตัดกับศรีอยุธยา

ผมไม่ทราบจะบรรยายความรู้สึกอย่างไรดี กับภาพที่ติดโฆษณาอยู่ตรงนั้น ทั้งใหญ่ ทั้งดึงดูดสายตา ใครที่ขับรถผ่านแล้วไม่เห็น ก็ควรเลิกขับรถไปได้เลย ป้ายนี้เป็นที่ๆ หลีกเลี่ยงไม่ได้ ด้วยสภาพการจราจรที่ติดขัดอย่างน้อย 3-5 นาที เพื่อรอเลี้ยวขวาเข้าถนนศรีอยุธยา เหมือนเป็นใจให้ป้ายโฆษณาชุดนี้ ประทับอยู่ในตา และคาในใจของผมจนอดทนไม่ได้อีกแล้ว

หากใครได้เห็น คงจะทราบว่าผมกำลังพูดถึงการ “โฆษณายัดเยียด แบบไร้สติ และจิตสำนึกของความรับผิดชอบต่อสังคม ของหนังไทยเรื่อง โคลิค”

ใครที่มีลูกเล็กๆ ขนาดเริ่มเข้าใจโลกอย่างของผม วัยประมาณ 1.5-2 ขวบ เป็นต้นไป คงจะเข้าใจธรรมชาติของเด็กวัยนี้ ที่ถามไปหมดทุกอย่างที่ผ่านตา เป็นวัยสำคัญอยู่ในการเรียนรู้ คุณว่าพวกเขาควรได้เห็น และรับรู้ประสบการณ์นี้ในการเริ่มต้นชีวิตของเขาไหม read more »